ANOMALI

Shaban Cakolli

ANOMALI
Si dje
si sot
mbjellin dhembje
neper glob.

Vershojne si lumenj
flasin neper kongrese
Çmime Nobel
ndajne per paqe
shtrihen te urte
prodhojne vdekje
prodhojne lufte.

PER QDO DITË TUE PRITË NGAPAK
BABI BËHET RRENACAK

Mbrëmjeve ne oret e vona
se ç´më pyet Marigona
babi,sa lag nga këtu
është Kosova?

Unë i them,flej bija ime
këtë vit do të shkojmë n´verime
mbrenda vitit rritesh pak
se Kosova është shumë larg.

Rrak e takrrehë me çerpik
pa më thuaj përafërsisht!
Sa prej këtu Atdheuështë larg?
Se s´më zë gjumi aspak!
Të them drejt,unë mori Gone
të udhëtojmë me vijë ajrore
është më tepër se dy orë
Ani babi të lutem shkojmë!
Nuk vonon dhe shpejt vjen vera
Ne na dalin punë të tjera
shkon dhe vjeshta,bie borë
ne nuk shkuam dot n´Kosovë.
Ke durim edhe njëherë
do të shkojmë në tjetër verë
Si t´duroj babi kaq gjate?
Për qdo vit tue pritë ngapak
babi bëhet rrenacak!!!!

PA TITULL******
Këtu përditë nxitoj me vrap
e askund nuk kam cak
kam ngacmim ndjenjash
nëpër stacione trenash
zbrit,hip-hip,zbrit
askund nuk flitet shqip
të tjerët bëjnë bisedë
unë rrëpatem me një gazetë
nëpër rrugë të gjata
përpiqem të marr informata
para syve më dalin turbull
të rrahur,të vrarë ,të zhdukur
këtu veq unë kam trishtim
të tjerët se kanë hallin tim
përditë vrajë mendjen dhe mendoi
pse nuk është jeta,për të gjithë njësoj?!