460 DITË - 460 SHEKUJ

Adem Berisha · nga Adem Berisha prej 30/9/2007, 3:40 pm

SË BASHKU PËR DIELLZEN

Kur duhej ditëlindjen
Diellzës të ia festonim,
nga të katër anët
miq e shokë vershonin.

Të gjithë me buzagaz
ate e përgëzonin,
t’i bënte njëqind vjetë
nga zemra i uronin.

Kënga dhe hareja
nuk kishin të ndalur,
të gjithë nga ‘i përqafim shpirtëror
nxitonin për të ia falur.

Dhe për kënaqësinë e tyre
Diellza nuk ngurronte,
vjerëshat më të bukura
qe t’ua recitonte.

As në këngë e valle
askush kësaj s’ia shkonte,
të gjithëve na mahniste
sa bukur ia thonte.

Por ja, iken ato ditë
furishëm qe u festua,
gjithë gëzimi e hareja
në dhëmbje e lot u shëndrrua.

Ajo nuk zbukuron tash boten
siç bënte dikurë,
por mendja dhe zemrat tona
nuk do ta harrojnë kurrë.

Së bashku tash për Diellzen
miq e shokë kah janë,
të gjithë nga ‘i plagë në zemer
të pasherueshme e kanë.

Së bashku tash për Diellzen
në vend qe të festojmë,
të flasim e të shkruajmë
dhe të qajmë e vajtojmë.